حريص شدن . تطمل ( tatammol ) م . ع . آلوده شدن يق تطمل بالطيب تطملا : اى تلطخ . تطميح ( tatmih ) م . ع . طمح الفرس : برداشت اسب هر دو دست را . و طمح ببوله : بلند انداخت كميز را . و فى الحديث انه نهى عن التطميح بالبول . تطمير ( tatmir ) م . ع . نورديدن و فروهشتن پرده . تطميع ( tatmi ' ) م . ع . اميدوار كردن و آزمند گردانيدن كسى را . تطميع ( tatmi ' ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ترغيب و تحريض . تطميل ( tatmil ) م . ع . ببوى خوش آلودن و خوش بوى كردن . تطميم ( tatmim ) م . ع . طمم الطائر : فرود آمد مرغ بر شاخ درخت . تطنثر ( tatansor ) م . ع . گران شدن جسم از بسيار خوردن پيه . تطنف ( tatannof ) م . ع . آگاه گرديدن و انتظار كردن يق ما تطنفت نفسى الى هذا اى ما اشفت . و پوشيدن . و آمدن كسى را يقال هو يتطنفهم اى يفشاهم . تطنى ( tatanni ) م . ع . طنى بعيره : داغ كرد در پهلوى شتر خود . تطنيب ( tatnib ) م . ع . بدوال دوختن مشك را . و طنبه : كشيد آن را بطناب و بست به آن . و طنب الذئب : آواز برآورد گرگ . و طنب بالمكان : اقامت نمود در آن جاى . و طنب الفرس : دراز پشت شد اسب . تطنية ( tatneyat ) م . ع . طناه : علاج طنى نمود او را . و طنى بعيره : داغ كرد در پهلوى شتر خود . تطنيخ ( tatnix ) م . ع . بناگوارد آوردن يق طنخه اذا اتخمه . تطنيف ( tatnif ) م . ع . تهمت كردن . و خار و خسك بر ديوار نهادن . و طنف نفسه الى كذا : با آز و حرص نزديك كرد نفس خود را . تطنين ( tatnin ) م . ع . ببانگ در آوردن . تطواف ( tatv f ) م . ع طوف الشيئ تطويفا و تطوافا : گرد چيزى گرديد ( شدد للمبالغة ) . تطواف ( tatv f ) و ( tetv f ) ا . ع . جامه‌اى كه در آن طواف كنند . تطوح ( tatavvoh ) م . ع . تطوح فى البلاد : سر گردان گرديد در جهان و اينجا و آنجا انداخت خود را و آمد و رفت كرد . تطود ( tatavvod ) م . ع . گرد گرديدن و رفتن در جهان . تطوس ( tatavvos ) م . ع . تطوست المراة : آراست خود را آن زن و زينت كرد . تطوع ( tatavvo ' ) م . ع . توانائى نمودن از خود و آنچه نه فريضه باشد آوردن . تطوع ( tatavvo ' ) ا . ع . نماز نافله و هر چيز كه فريضه نباشد . تطوعات ( tatavvo t ) ع . ج . تطوع . تطوف ( tatavvof ) م . ع . گرد چيزى گرديدن . تطوق ( tatavvoq ) م . ع . گردن‌بند پوشيدن . و قرئ على الذين يطوقونه ( بتشديد واو ) يعنى گرداينده شد مانند طوق در گردنهاى ايشان . و يطوقونه ( بتشديد طاء و واو ) اصله يتطوقونه : تاء را طاء كرده ادغام نمودند . و يطيقونه اصله يطيقونه واو را بياء بدل كردند و يتطيقونه اصله يتطيوقونه : واو را ياء كردند . تطول ( tetval ) ا . ع . رسن دراز كه ستورا بدان بعلف بندند و رسنى كه بدان پاى ستوران بندند . تطول ( tatavvol ) م . ع . تطول عليهم : منت نهاد بر ايشان و فضل و فزونى نمود . تطوى ( tatavvi ) م . ع . تطوت الحية : حلقه زد مار . تطويح ( tatvih ) م . ع . سرگشته و پريشان نمون و آواره كردن در جهان و اينجا و آنجا بردن و هلاك ساختن يق طوحته الطوايح اى قذفته القواذف . و بعصا زدن . و فرستادن به جائى كه از آن آمدن نتواند . و طوحه و به : انداخت او را در هوى و هوس . و طوح : برانگيخت وى را برفتن در ميدان جانكاه . تطويد ( tatvid ) م . ع . سرگردان گرديدن و رفتن . و طود فى الجبال : در آمد در كوهها . تطويس ( tatvis ) م . ع . رفتن . و ما ادرى اين طوس به اى ذهب به : نمىدانم كجا برد او را . تطويش ( tatvic ) م . ع . امروز و فردا كردن غريم خود را يق طوش تطويشا . تطويع ( tatvi ' ) م . ع . آسان نمودن كارى را بر كسى و توانا نمودن بر كارى قوله تعالى فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخِيهِ يعنى آسان كرد و توانا نمود و يا پيرو او گشت و فرمانبردارى نمور و يا دلير كرد او را و اعانت كرد و پذيرفت حكم وى را . تطويف ( tatvif ) م . ع . طوف الشيئ تطويفا و تطوافا : گرد چيزى گرديد ( شدد للمبالغة ) . تطويق ( tatviq ) م . ع . والى گردانيدن . و امين ساختن . و طوق در گلوى كسى انداختن و گردن‌بند پوشانيدن . و طوقتك الشيئ : تكليف دادم تو را بر آن چيز يا چيزى كه فوق طاقت تو است . و طوقنى الله اداء حقه : توانا كند مرا خداى بر اداى